Het was een privilege

 

 

 

 

Afscheid Bop Dijkstra en Tony den Hollander

‘Het was een privilege’

Zij bepaalden jaren het gezicht van de HOED, nu nemen ze allebei afscheid:                                                  Tony den Hollander en Bop Dijkstra. Het was mooi en nu is het mooi geweest.

Wat zullen ze het meest missen? Tony den Hollander en Bop Dijkstra antwoorden er eensgezind op: de mensen. ‘Je bent vertrouwd met heel veel mensen’, zegt Bop. ‘Ook al komen ze maar één keer per jaar, je hebt altijd wel samen iets meegemaakt. Een sterfbed, een bevalling’. Tony: ‘Het is een privilege om met mensen dingen te mogen bespreken die ze met niemand anders bespreken.’ De bagage die beiden in de loop der jaren hebben opgedaan, helpt bij het voeren van de gesprekken. ‘Hoewel ik mezelf in de beginjaren ook een goede dokter vond’ zegt Tony. Bop:’ Ik heb geleerd om alles te durven vragen, om over mijn eigen schroom heen te stappen.’ De binding met de eigen huisarts is de afgelopen jaren wel minder geworden. Vroeger wachtten patiënten tot de dokter terug was, nu gaan ze gemakkelijker naar een andere arts uit de praktijk. Meer veranderde er, zagen ze. De overheveling van de nacht- en weekenddiensten naar de huisartsenpost in Purmerend, de komst van praktijkondersteuners op het gebied van chronische zorg, GGZ (met ouderenzorg, GGZ jeugd) en COPD waren we een van de eersten in Nederland. ‘Het verdwijnen van de verloskunde vond ik toen heel jammer’ zegt Tony. ‘Maar dat kon echt niet meer’ vult Bop aan.

‘Vroeger stuurde de assistente een heel spreekuur naar huis als de dokter een bevalling moest doen. Nu laten mensen zich niet meer wegsturen.’ Patiënten zijn veeleisender geworden, zien ze beiden. Ze komen eerder: ‘Ik zie vlekjes, wat zou dat kunnen zijn. En ze willen eerder doorverwezen worden. Tony: ‘Terwijl het maar de vraag is of je daar altijd blij van wordt. Bij oude mensen vind je namelijk altijd wel wat.’

De HOED kwam er in 2007 na heel wat jaren praten. De aanleiding was een gedeeld automatiseringssysteem, zodat het handig was om als je in de vakantie waarnam voor elkaar je patiëntgegevens kon bekijken. Ook het vooruitzicht van een gebrek aan huisartsen speelde mee. Opvolgers wilden niet meer hun praktijk in de achtertuin van hun woonhuis. De huisartsenpraktijk es een groot bedrijf geworden, met beleid op allerlei terreinen, financieel, ICT, personeel en inhoudelijk. Toch heeft de HOED nooit gekozen voor een zakelijk leider. Bop en Tony zijn nog van een generatie die zelf hun peertjes indraait en Ikea-kasten in elkaar zet. Wel hebben ze Noor Weidinger die hen ondersteunt bij beleids- en personeelszaken. Wat ze ook zullen missen: de medewerkers van de HOED. ‘Wij hebben heel fijn personeel van hoge kwaliteit en servicegericht, en een heel fijne sfeer’, zegt Bop. En Tony beaamt dat.

Bop Dijkstra

In het jaar dat hij moest wachten op de huisartsenopleiding aan de universiteit van Amsterdam studeerde Bop Dijkstra bedrijfskunde. En hij maakte het ook af. Maar in 1987 koos hij toch voor de huisartsenpraktijk, bij dokter Jansen in Monnickendam. Zijn bedrijfskunde opleiding kwam hem nog van pas, want de huisartsenpraktijk werd steeds meer een bedrijf. Toen huisarts Jansen stopte, nam Bop de praktijk over. Eerst bij Jansen aan huis, later op het Tedingh van Berkhoutplantsoen. Tien jaar in dienst, tien jaar zelfstandig en tien jaar bij de HOED, zo verdeelt hij zijn werkzame leven. Bop is 62. Hij stopt om gezondheidsredenen (slecht functionerende nieren). De spreekuren van de praktijk van Bop Dijkstra worden overgenomen door Marjolein van der Pluijm (die al bijna twintig jaar in de praktijk werkt) en Eveline van den Hogen. De afscheidsreceptie van Bop Dijkstra is op 19 december in het Weeshuis van 15.30 tot 18.30 uur.

Tony den Hollander

Hij studeerde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en vond in 1979 een plek in Monnickendam, in de huisartspraktijk van Bert van Stalborch. Het was in die tijd nog niet zo makkelijk om iets voor jezelf te vinden. Maar Monnickendam groeide en na tweeënhalf jaar begon hij in een noodgebouw naast sporthal ‘t Spil. De Ooster Ee was net gebouwd, maar de rest was nog weiland. De permanente praktijkruimte aan Opheve werd eigenhandig verbouwd. Iedereen die kwam kijken kreeg een stuk schuurpapier in handen. Den Hollander is nu 69. ‘Ik heb er steeds weer een jaartje aan vastgeplakt, maar daar zijn ook grenzen aan. De tijd om te gaan, is nu gekomen.’ De praktijk van Tony den Hollander wordt overgenomen door Gijs Geerlings. De afscheidsreceptie van Tony den Hollander is op 13 december in het Mirrorpaviljoen van 15.00 tot 20.00 uur.